Μήπως ήρθε η ώρα να γράψεις τη δική σου ιστορία;

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Παρακολουθήστε την παράσταση "Αρχαίων μυστήρια", από τους σπουδαστές υποκριτικής της σχολής Tabula Rasa.

Παρακολουθήστε μια παράσταση που γεννήθηκε στο μάθημα της υποκριτικής αρχαίου θεάτρου, με αποσπάσματα από κωμωδίες και τραγωδίες, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της καθηγήτριας, Μαρίας Τζανουκάκη. Η παράσταση έλαβε χώρα το Σάββατο 19 Μαΐου 2018 στις 21:00 στο Από κοινού θέατρο, Ευπατριδών 4, Γκάζι.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Η εξ αποστάσεως σπουδάστριά μας Σταυρούλα Τσούτσα σκηνοθετεί την κωμωδία «Τα κίτρινα γάντια»

Η σπουδάστρια της σχολής μας Σταυρούλα Τσούτσα που ζει μόνιμα στη Νέα Υόρκη και παρακολουθεί μαθήματα σκηνοθεσίας θεάτρου εξ αποστάσεως, σκηνοθετεί σε συνεργασία με το Drama Club του Αγίου Δημητρίου Αστόριας την κωμωδία «Τα κίτρινα γάντια» των Αλ. Σακελλάριου και Χρ. Γιαννακόπουλου που θα παρουσιαστεί στο πολιτιστικό κέντρο Π. Πατρίδης, στην Νέα Υόρκη.

Υπόθεση: O Ορέστης ζηλεύει παθολογικά τη γυναίκα του τη Ρένα και δε χάνει ευκαιρία να της το δείχνει. Όταν μάλιστα εντοπίζει έξω από το σπίτι του έναν άγνωστο «μουστάκια» να κόβει βόλτες είναι σίγουρος ότι η γυναίκα του τον απατά. Μια ερωτευμένη υπηρέτρια, μία αρραβωνιασμένη δεσποινίς, μία αλλαγή δρομολογίου, ένα απόμερο ταβερνάκι και ένα ζευγάρι κίτρινα γάντια περιπλέκουν τα πράγματα ακόμη περισσότερο. Θα μπορέσει η Ρένα να τον πείσει για την αθωότητά της;  Η συνέχεια φυσικά στη θεατρική σκηνή.

Είσοδος ελεύθερη

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

"Ιταλική πίτα" του Βασίλη Μυλωνά


Η Σοφία δεν μπορούσε να του δώσει το τελευταίο κομμάτι της πίτας. Φόρεσε το καρό σακάκι του και πήρε μαζί του το πορτοφόλι, τα τσιγάρα και τα κλειδιά. Έκλεισε με δύναμη την πόρτα πίσω του.
Γύριζε στους δρόμους για ώρες, σαν αδέσποτο σκυλί. Περπατούσε σκυφτός, τα μάτια του ήταν κατακόκκινα και οι γροθιές σφιγμένες. Μια ξύλινη πινακίδα του έκλεισε τον δρόμο. «Οι καλύτερες πίτες της πόλης».
«Κάποιος παίζει μαζί μου» μονολόγησε και κοίταξε τον συννεφιασμένο ουρανό. Από την τζαμαρία φαίνονταν οι αχνιστές πίτες, άλλες αλμυρές, άλλες γλυκές. Κάθισε σε ένα τραπεζάκι και κοίταξε το μενού.

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

"Ήλιος και σχολική τσάντα" της Αντιγόνης Παπαγιαννάκη


Ο ήλιος ήταν πολύ στενοχωρημένος, είχε χάσει κάθε όρεξη για ζωή. Εκείνος που είναι η πηγή ζωής κάθε πλάσματος που ανασαίνει στη γη, εκείνος τώρα ήθελε να εξαφανιστεί, να χαθεί, να φύγει, να κρυφτεί. Ήταν βαθιά ερωτευμένος με την νεράιδα της λίμνης, αλλά εκείνη δεν τον ήθελε για άντρα της.
Την πρωτοείδε όταν η νεράιδα κολυμπούσε στη λίμνη κι έπειτα, αφού βγήκε απ’ αυτήν έστρεψε το πανέμορφο πρόσωπό της προς εκείνον, αφήνοντας τις ζεστές του ακτίνες να αγγίξουν τα μάτια, τα κατάξανθα μαλλιά και να χαϊδέψουν για να ζεστάνουν το υπέροχο νεραϊδίσιο σώμα της. Ο ήλιος την ερωτεύτηκε αμέσως και από τότε κάθε πρωί, έβγαινε και φώτιζε τον κόσμο μόνο για χάρη της. Όμως άδικα την παρακαλούσε να γίνει γυναίκα του, άδικα της ετοίμασε ολόχρυσο θρόνο και άρμα πιο μεγάλο από το δικό του, εκείνη αρνιόταν με επιμονή. Η λίμνη ήταν το σπίτι της, το παλάτι της, δεν ήθελε αλλά και δεν μπορούσε να ζήσει μακριά της, ήθελε να βρίσκεται στο νερό, αλλιώς θα πέθαινε. Αυτό ακριβώς του εξήγησε στην τελευταία τους συνάντηση και ο ήλιος με λύπη, μαζί και απογοήτευση, της είπε οτι δεν επρόκειτο να τον ξαναδεί ποτέ πιά. Έφυγε γρήγορα και αντί να δύσει, κρύφτηκε στο πρώτο πράγμα που βρήκε μπροστά του, σε μια κόκκινη σχολική τσάντα ακουμπισμένη στα πόδια ενός κρεβατιού, που ανήκε στον μικρό Γιαννάκη.

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

"Αρχαίων μυστήρια" από το εργαστήρι δημιουργικής γραφής Tabula Rasa

Το εργαστήρι δημιουργικής γραφής “Tabula Rasa”, ο διευθυντής, Παναγιώτης Καποδίστριας, η καθηγήτρια υποκριτικής, Μαρία Τζανουκάκη και οι σπουδαστές του τμήματος υποκριτικής, παρουσιάζουν μία παράσταση αρχαίου δράματος με αποσπάσματα από κωμωδίες και τραγωδίες. 
Σάββατο 19 Μαΐου 2018 στις 21:00
Από κοινού θέατρο, Ευπατριδών 4, Γκάζι
Είσοδος ελεύθερη

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

"Γράμμα ενός ήρωα προς τον δημιουργό του" της Ελένης Παπαδοπούλου


Επιτέλους βρήκα το θάρρος να γράψω αυτό το γράμμα. Το γράμμα που απευθύνεται στον δημιουργό μου. Αναρωτιέμαι πως είναι άραγε να κάνει κάποιος αυτό που κάνεις εσύ. Πρέπει να νιώθεις μεγάλη ικανοποίηση βάζοντας εμπόδια μόνο και μόνο επειδή έχεις την εξουσία να το κάνεις.

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

"Ο Πάτρικ κι ο λύκος" του Δημήτρη Βαβάτσικου


Ο Αντρέας καθόταν σιωπηλός κάτω από την σκιά της γέρικης κληματαριάς. Δύο μέρες τώρα δεν είχε μιλήσει σε άνθρωπο, δεν έτρωγε και είχε κοιμηθεί ελάχιστα. Τη νύχτα τριγυρνούσε σαν αγρίμι στο χωριό και το πρωί με τα μάτια κόκκινα από το ξενύχτι και το κλάμα, στην ίδια θέση κάτω από την κληματαριά, άκουγε από μακριά τα κύματα του Ιονίου να σκάνε στην μεγάλη παραλία.

Ο Γκούφι είχε πεθάνει στα χέρια του με το στόμα γεμάτο αφρούς και το κορμάκι του να συσπάται απελπισμένα. Το άμοιρο το ζωντανό πρέπει να υπέφερε φριχτά. Ο Αντρέας τον έθαψε στον κήπο κι ο Γκούφι, μια ψυχή έξι μόλις μηνών, που γνώρισε την ανθρώπινη διαστροφή σε όλο της το μεγαλείο, αναπαυόταν τώρα κάτω από το χώμα της Λευκάδας.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...