Μήπως ήρθε η ώρα να γράψεις τη δική σου ιστορία;

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Παρακολουθήστε την παρουσίαση του παιδικού βιβλίου παραμυθιών "Μπου ξελευθερία!"

Το εργαστήρι δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πηγή, κυκλοφόρησαν το τέταρτο πολυσυγγραφικό βιβλίο με τίτλο: "Μπου Ξελευθερία!", από τους σπουδαστές: Δήμητρα Αθενάκη, Αθανασία Αλεξανδρίδη, Αλεξάνδρα Ανδριάδη, Ιωάννα Αποστολάκου, Θάνος Αργυρίου, Παναγιώτης Αχείμαστος, Κωνσταντίνα Βασιλείου, Κική Γεωργαλλή, Ειρήνη Δεμέστιχα, Δανάη Δημητρακοπούλου, Ιωάννα Καϊάφα, Στρατονίκη Καλφοπούλου, Πανωραία Κανελλοπούλου, Αρετή Καραμπά, Κωνσταντίνος Καρτσακάλης, Χριστίνα Κωνσταντουδάκη, Χαρίκλεια Μπηκέ, Ελένη Μπλιούμη, Μαρία Μποτέα, Αθηνά Ντόκα, Γεωργία Ντάουερ Σακά, Αναστασία Παπά, Άννα Παπαδάκη, Νεφέλη Παπαντωνοπούλου, Μαρία Πηδιά, Παναγιώτα Σιπέτα, Χριστίνα Στεφανίδου, Κατερίνα Τσιρλή, Δέσποινα Φίλιου, Σοφία Χριστοφή.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

“Ήσυχα βράδια” της Μαρίας Πηδιά



Είναι κάποιες αναμνήσεις, ανεκπλήρωτα όνειρα και ματαιωμένες προσδοκίες, που το μόνο πια που σου απομένει για να κάνεις μαζί τους, είναι να τα ρίξεις στο υπόγειο της μνήμης, επιδιώκοντας έτσι σε μια τεχνητή λύτρωση. Βέβαια, βαθιά μέσα σου, γνωρίζεις καλά πως ότι υπήρξε αληθινό δε χωράει σε καλούπια, δεν ορίζεται, βιώνεται μονάχα. Εσύ το φυλακίζεις κι αυτό το άτιμο, βρίσκει τρόπο να υποβάλει λαθραία την παρουσία του μέσα από φαινομενικά ανώδυνες καταστάσεις.

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

“Ο φιλαράκος” της Σταυρούλας Τσούτσα



Η Άννα ξύπνησε από τις φωνές. Άνοιξε τα μάτια της και κοίταξε προς το παράθυρο. Ένα απαλό χρυσαφί φως τρύπωνε από τις σκούρες γρίλιες και έβαφε με φωτεινές σκιές τον απέναντι τοίχο. Είχε ήδη ξημερώσει. Ήταν Κυριακή όμως οι γονείς της ήταν ξύπνιοι από ώρα και ετοιμάζονταν για τις δουλειές τους. Και μάλωναν. Όπως πάντα. Η Άννα έκλεισε με το μαξιλάρι τα αυτιά της. Δεν άντεχε να ακούει πια. Τουλάχιστον κάποτε μάλωναν μόνο το βράδυ, πίσω από την κλειστή πόρτα της κρεβατοκάμαρας. Τώρα δεν κοιμούνταν πια στο ίδιο κρεββάτι και δεν υπήρχε ώρα που να βρίσκονταν μαζί και να μην σκότωνε με τα λόγια του ο ένας τον άλλον. Μόνο όταν καταλάβαιναν ότι εκείνη ήταν στον ίδιο χώρο, σταματούσαν. Αν το καταλάβαιναν βέβαια. Συνήθως ήταν πολύ απασχολημένοι να μεγαλώνουν το κενό ανάμεσά τους. Έσκαβαν με μανία, και πετούσαν μεγάλες φτυαριές προσβολών, ανεκπλήρωτων προσδοκιών και προδομένων ονείρων, ο ένας στον άλλον. Κάποτε έμπλεκαν και την ίδια στο παιχνίδι.  «Μόνο για το παιδί μένω» ή «Αν δεν ήταν το παιδί δε θα σε ανεχόμουν ούτε στιγμή». Πόσο πόνο ένιωθε τότε. Δύο άνθρωποι δυστυχισμένοι εξαιτίας της. Αυτή έφταιγε για όλα. Αν δεν υπήρχε εκείνη δε θα υπέφεραν έτσι.

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

50 λέξεις - Μίνι λογοτεχνικός διαγωνισμός στο εργαστήρι δημιουργικής γραφής "Tabula Rasa"

Αν μπορείτε να πείτε μια ιστορία με ακριβώς 50 λέξεις, που να ξεκινάει με τη φράση: «"Δε θα έπρεπε να ήμουν εδώ!", σκέφτηκε καθώς...», τότε μπορείτε να πάρετε μέρος στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής "Tabula Rasa". 

Δείξτε μας το ταλέντο σας και κερδίστε υποτροφίες αξίας 4.540 ευρώ, στα δημιουργικά μαθήματα της σχολής.

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

“Μια κρυμμένη φωτογραφία” της Μαρίας Πηδιά



Μια συνήθεια της οικογένειάς μου όταν ήμουν παιδί ήταν κάθε Κυριακή μεσημέρι να μαζεύεται για φαγητό στο σπίτι της γιαγιάς. Εκεί έφτανε όλο το σόι του πατέρα μου. Όσο οι μεγάλοι ετοίμαζαν το τραπέζι, τα παιδιά παίζαμε αξιοποιώντας την αυλή και όλους τους χώρους του σπιτιού εκτός από την κουζίνα. Ήξερα κάθε σπιθαμή του χώρου. Δεν υπήρχαν εκπλήξεις για μένα.

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

"Οι θύμισες και οι τρεις ευχές" της Μαρίνας Πλούμπη


Εχτές το βράδυ ήρθε στον ύπνο μου η γιαγιά μου. Όπως κάθε φορά το όνειρο ήταν τόσο όμορφο, τόσο γλυκό, τόσο προστατευτικό. «Σοφία μου» άκουσα τη φωνή της με γλύκα, «δε θα φύγω αν δε μου πεις τρεις ευχές σου κορίτσι μου. Τρεις ευχές που θα ήθελες για τη ζωή σου». «Αλήθεια γιαγιά;»  η φωνή μου βγήκε με συγκίνηση και τα μάτια μου έτρεχαν δάκρυα που την ξαναέβλεπα. Δε μου απάντησε και άρχισε να απομακρύνεται. Φοβήθηκα μην τυχόν και φύγει μακριά και δε με ακούσει γι αυτό τις είπα γρήγορα, κοφτά, μα καθόλου απερίσκεπτα. «Για όλη την οικογένεια γιαγιά, για μια ζωή. Υγεία. Τύχη. Όχι φτώχια και μιζέρια.» Ξύπνησα ταραγμένη.

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

"Το απόλυτο σκοτάδι" της Ευαγγελίας Ντόβα



Η Δανάη καθόταν στην αγαπημένη της γωνιά στο σαλόνι, στην ξύλινη κουνιστή καρέκλα που την είχε αγοράσει ο άντρας της όταν ήταν νιόπαντροι. Στο πικάπ έπαιζε ο δίσκος του Miles Davis και το βραδινό αεράκι του Σεπτέμβρη χάιδευε απαλά το πρόσωπο της. Το φεγγάρι μόλις είχε βγει και έριχνε ένα υπέροχο χρώμα στα αντικείμενα του δωματίου.

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

"Εύριπος και Μαρέα" της Μαρίας Μποτέα



Κάποτε, ο Φαέθων, θεός του Ήλιου και της ημέρας και η Εκάτη, θεά της Σελήνης και της νύκτας, συναντήθηκαν κρυφά σ’ ένα μικρό νησάκι του Αιγαίου όπου δεν είχε πατήσει ποτέ θεού ή ανθρώπου πόδι, ερωτεύτηκαν, κι έκαναν ένα γιο, τον Εύριπο. Όμως ο Ποσειδώνας, ο άρχων των θαλασσών, ζήλεψε, γιατί αγαπούσε την Εκάτη που κάθε βράδυ καθρέφτιζε την ομορφιά της στα νερά του. Έτσι, μόλις γεννήθηκε το μωρό, χτύπησε με θυμό την τρίαινά του κι έστειλε τα μεγαλύτερα κύματα να πάνε να το πνίξουν. Τα κύματα άρπαξαν το παιδί από την αγκαλιά της μάνας του και το έστειλαν βαθιά μέσα στο βυθό. Αλίμονο, οι γονείς του, παρ’ όλη τη δύναμή τους, δεν μπόρεσαν να φτάσουν τόσο βαθιά για να τον σώσουν. Όμως ο Εύριπος ήταν γιος θεών, αθάνατος. Δεν πνίγηκε, μεγάλωσε μόνος του μέσα στη θάλασσα, μακριά από ανθρώπους και θεούς. Η μαμά του, όταν αυτός κατάφερε να βγει στην επιφάνεια, του έστειλε με τη Σελήνη ένα γερό σκαρί που έγινε το σπίτι του.

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Παράσταση «Οla_kolaz.gr VII - Ραντεβού στις οχτώ» στο θέατρο Άλφα



Το εργαστήρι δημιουργικής γραφής "Tabula Rasa", παρουσιάζει την ανατρεπτική παράσταση:
"Ola Kolaz.gr VII - Ραντεβού στις οχτώ"

Γέλιο, κλάμα, χαρά, συγκίνηση, φόβος, αγωνία, μελαγχολία, όλα μαζί ανακατεμένα στο μπλέντερ της δημιουργικότητας μιας νέας γενιάς καλλιτεχνών, που υπόσχεται πολλά.

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

"Η σκιά" της Γεωργίας Μαυρουδάκη



Δε θέλεις να με δεις, το ξέρω.  Γι’ αυτό το λόγο θα συνεχίσω να φωνάζω. Οι άλλοι φταίνε γι’ αυτά που σου συμβαίνουν. Μη καταπιέζεις το βίαιο κομμάτι σου. Ξέσπασε. Φώναξε και χτύπησε. Δεν αγαπάς όλους τους ανθρώπους. Ναι. Θέλεις να κάνεις πολύ κακό στο συνάδελφο από τη δουλειά που σε προσέβαλλε. Καν’ το. Μη το καταπιέζεις. Μα και φυσικά δε σου αξίζει, αυτή η ζωή. Οι γονείς σου θα πεθάνουν και τα παιδιά σου θα σε εγκαταλείψουν. Ο έρωτας της ζωής σου θα γίνει ο έρωτας κάποιας άλλης. Θα μείνεις μόνη. Ο γείτονας σου είναι άθλιος και οφείλεις να τον μειώνεις κάθε μέρα. Κάποιος σε κυνηγάει, να σου κάνει κακό. Τρέξε. Θα σε πιάσει και θα πεθάνεις. Θα πεθάνεις άσχημα και βίαια.

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Διεθνές βραβείο σεναρίου για την καθηγήτρια του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, Τίνα Καμπίτση



Η καθηγήτρια σεναριογραφίας του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, Τίνα Καμπίτση, τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου για την τηλεοπτική σειρά «Daddy Cool» που υπογράφει η ίδια και παρακολουθούμε μέσα από τη συχνότητα του Ant1.

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

"93''" της Ελένης Μπλιούμη


Η χαρά της Αγγελίνας ήταν τέτοια ώστε δεν κατάλαβε πότε το σπίτι και ο καταπράσινος κήπος τους είχε γεμίσει με κόσμο. Σε λίγο θα έσβηνε τα δώδεκα ροζ κεράκια της και θα διασκέδαζε με φίλους και συγγενείς, κάτω από το ολόγιομο αυγουστιάτικο φεγγάρι.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στις ρίζες των βράχων. Τους έβλεπε μεγαλώνοντας, με δέος, περιτριγυρισμένους γύρω από το χωριό της, σα να ήθελαν να το προστατέψουν από κατακτητές, επιδρομείς και λεηλασίες. Κοφτοί, επιβλητικοί, διάσπαρτοι βράχοι λες και ένα γιγάντιο χέρι να τους προόριζε για κάποιο παιχνίδι…

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Δύο από τους καθηγητές και ο διευθυντής του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa στο ετήσιο συνέδριο της Skywalker με τίτλο «Bed time stories»




Ο ιδρυτής και διευθυντής του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, Παναγιώτης Καποδίστριας μαζί με την καθηγήτρια λογοτεχνικής γραφής και συγγραφέα Αντιγόνη Πόμμερ και την φιλόλογο και ηθοποιό Αλεξάνδρα Χειμώνα συμμετείχαν ως ομιλητές στο ετήσιο συνέδριο της εταιρίας Skywalker που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Divani Caravel.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Παρουσίαση για το ανθολόγιο παραμυθιών «ΜΠΟΥ ΞΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»


Το Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής «Tabula Rasa» και οι εκδόσεις «i-write» παρουσιάζουν το ανθολόγιο παραμυθιών με τίτλο «Μπου Ξελευθερία», την Παρασκευή 2 Ιουνίου, στις 19:00, στον πολυχώρο πολιτισμού «Αθηναΐς».

Το έργο αποτελείται από τριάντα παραμύθια σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό. Τα έχουν γράψει τριάντα σπουδαστές της Tabula Rasa και η πρωτότυπη εικονογράφηση ανήκει σε παιδιά δημοτικών σχολείων, τα οποία δημιούργησαν με τη φαντασία τους, τους πραγματικούς ήρωες των παραμυθιών.

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

"Σμαράγδα" της Ευτυχίας Χαλκιά



«Άσε με, δεν θέλω να μ’ αγγίζεις, γιατί μου το ‘κανες αυτό, δεν είσαι μάνα εσύ, πως θα διαβάσω τώρα για τις πανελλήνιες με τέτοια ταραχή και απογοήτευση» φώναζε η Σμαράγδα. «Να σου εξηγήσω  κοριτσάκι μου και είμαι σίγουρη ότι θα καταλάβεις» ήταν η απάντηση της μητέρας αλλά η Σμαράγδα δεν άκουγε.  Έκλαιγε με λυγμούς και πέταγε ότι έβρισκε μπροστά της. Στο τέλος αποκαμωμένη έπεσε στην αγκαλιά της μητέρας της φωνάζοντας «Μίλα μου τώρα, γιατί γιατί?»…

Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

"Είναι αυτός...;" της Μαρίνας Πλούμπη



Κοίταξε στον καθρέφτη και αντίκρισε τη γυναίκα με το αριστοκρατικό νυφικό. Το είχε επιλέξει μέσα σε εκατοντάδες άλλα. Απλό, αρχοντικό, σεμνό. Ήταν ο εαυτός της. Ήταν αυτό ακριβώς που έψαχνε. Αυτός που θα στεκόταν στο πλευρό της όμως, είναι αυτό που έψαχνε; Η σκέψη αυτή τη βασάνιζε. Σκεφτόταν τι θα γινόταν εάν δε χώριζε με το Παύλο. Τον μεγάλο της έρωτα. Εκείνον που την έμαθε πως για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς πραγματικά, πρέπει να είσαι ο εαυτός σου, πως πρέπει να εκτεθείς. Και εκτέθηκε. Άνευ όρων. Αγάπησε και αγαπήθηκε. Πολύ.

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

“Όταν θέλει η νύφη…” της Σταυρούλας Τσούτσα



Έκλεισα το κινητό, κοίταξα τους συγγενείς και φίλους που ήρθαν να ετοιμάσουν τη νύφη, άρπαξα την τσάντα μου και έτρεξα προς την πόρτα. Συνήθως κινούμουν στους χώρους απαρατήρητη, μπορούσα να ξεφεύγω χωρίς να με παίρνει χαμπάρι κανείς, κάτι που αποδείχτηκε ιδιαίτερα χρήσιμο στη ζωή μου. Δεν ήμουν ούτε ψηλή, ούτε κοντή, ούτε αδύνατη, ούτε χοντρή, ούτε ακριβώς ξανθιά ούτε ακριβώς καστανή, ούτε όμορφη ούτε άσχημη. Μετριότης μετριοτήτων τα πάντα μετριότης. Κανείς δεν με πρόσεχε και έτσι την κοπανούσα εύκολα από χώρους που δεν με εξέφραζαν, από την τάξη, τις βαρετές φιλικές συγκεντρώσεις, τα σεμινάρια στη δουλειά…. Σήμερα όμως δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο, έτσι απλά. Βλέπεις, η νύφη ήμουν εγώ.

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

"Μια αναλυτική ματιά στο γραφικό χαρακτήρα της Μέριλ Στριπ" της Αναστασίας Καμπάνου Καββαδία



Η Μέριλ Στριπ (22/6/1949- ) μεγαλώνει μαζί με τα δύο αδέλφια της στο Νιου Τζέρσεϊ σπουδάζει δραματική τέχνη στο κολέγιο Βάσαρ, Ντάρτμουθ, Γέηλ και το 1971 συμμετέχει στις πρώτες τις θεατρικές παραστάσεις. Το 1976 στο κάστινγκ για την ταινία Κινγκ Κονγκ ο παραγωγός Ντίνο ντε Λαουρέντις λέει «Είναι άσχημη. Γιατί μου έφερες αυτό το πράγμα;». 

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Δύο νέα παραμύθια από την σπουδάστριά μας Δέσποινα Φίλιου


H σπουδάστρια του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula RasaΔέσποινα Φίλιου μόλις εξέδωσε τα δύο νέα της παραμύθια, «Το χάρτινο ανθρώπάκι» και «Το δάσος της αγάπης», από τις εκδόσεις «Οσελότος»
 

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

"Λαβύρινθος" της Καλλιόπης Κούση



Είναι πρωί. Ανοίγω τα μάτια. Με έκπληξη ανακαλύπτω ότι το περιβάλλον γύρω μου δεν είναι γνώριμο. Βρίσκομαι σε ένα άγνωστο μέρος. Γύρω μου υψώνονται πολύ υψηλοί τούβλινοι αδιαπέραστοι τοίχοι. Βγάζω ασυναίσθητα μια κραυγή. Κανένας δεν είναι εκεί για να την ακούσει. Τι είναι αυτό το μέρος; Που βρίσκομαι; Ω, Θέε, είναι ένας τεράστιος λαβύρινθος.

Το βλέμμα μου τρέχει, και ξαφνικά το μάτι μου παρατηρεί μία ταμπέλα. Η ταμπέλα γράφει: Έχετε μια ώρα. Μην αγγίξετε τους τοίχους. Μόνο μια ώρα. Μια ώρα για τί; Να βγω απο εδώ μέσα; Να βρω μια έξοδο, τί; Ή θα γίνει κάτι απρόσμενο; Και χωρίς να ακουμπήσω στους τοίχους. Και με μόνα στοιχεία αυτά και τίποτα άλλο πιο διαφωτιστικό.

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

1o βραβείο παραμυθιού για την σπουδάστριά μας, Χριστίνα Κωνσταντουδάκη



H σπουδάστρια του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula RasaΧριστίνα Κωνσταντουδάκη, μας έκανε υπερήφανους με το 1ο βραβείο συγγραφής παραμυθιού, στον λογοτεχνικό Διαγωνισμό των εκδόσεων Βιβλιοσκοπίο.

Το παραμύθι της με τίτλο «Το αρχηγείο» είναι ένα παραμύθι για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας. Ένα παραμύθι για τις αδελφικές σχέσεις, την αχαλίνωτη φαντασία των παιδιών και για μεγάλους που δεν ξέχασαν πως να είναι μικροί.

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

"Τερέζα" της Χριστίνας Στεφανίδου



ΤΕΡΕΖΑ – ΣΕΛ 42 – ΦΡΕΝΤΥ  ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 1997


Ήταν τρελό που είχα πάει και ήταν το ίδιο τρελό τώρα που ήθελα να φύγω. Ακόμα θυμάμαι τα λόγια του θείου μου που με παρότρυνε ότι θα μου κάνει καλό ο εγκλεισμός μου σε αυτό το νοσοκομείο.

- Τερέζα, είναι το καλύτερο που έχεις να κάνεις! Εγώ και η θεία σου θα φροντίσουμε όλες τις εκκρεμότητές σου και σύντομα θα έρθουμε να σε επισκεφθούμε, μου είχε δηλώσει. 

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

"Εσύ ποιόν εμπιστεύεσαι τυφλά;" της Αντιγόνης Πόμμερ

Για την Diamond, τη σκυλίτσα οδηγό τυφλών που κάποιος της στέρησε τη ζωή


Κλείσε τα μάτια σου σφιχτά ή καλύτερα δέσε τα με ένα μαντίλι, ώστε να μην περνάει καθόλου φως από τα βλέφαρά σου. Βυθίσου στο σκοτάδι και μπες στη διαδικασία να ακολουθήσεις την καθημερινή σου ρουτίνα. Άπλωσε τα χέρια σου και ψηλάφισε τα αντικείμενα στο χώρο και προσπάθησε να προχωρήσεις χωρίς να κινδυνέψεις. Η ακοή σου οξύνεται. Προσπάθησε μέσα από τις άλλες αισθήσεις να νιώσεις, να δεις, να αντιληφθείς. Βγες τώρα βόλτα με τα μάτια δεμένα, κρατώντας στα χέρια σου ένα μπαστουνάκι. Προσοχή στις σκάλες, στο μετρό, στους δρόμους, στα φανάρια, στα πεζοδρόμια, στα αυτοκίνητα, στις πόρτες... στις χιλιάδες παγίδες που βρίσκονται στη διαδρομή σου. Και μετά, επιστροφή στο σπίτι.
Γιατί τη σκότωσες; Γιατί στέρησες τη ζωή μιας ψυχής; Γιατί στέρησες τον σύντροφο από έναν άνθρωπο που τον είχε ανάγκη; Γιατί του έκοψες τα πόδια; Γιατί του στέρησες την επαφή;

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

“Το βιολί της Μαρίζας” της Ευτυχίας Χαλκιά



Η Μαρίζα ήταν ένα ντροπαλό κοριτσάκι, σπάνια γελούσε και κρυβόταν στο δωμάτιο της κάθε φορά που ερχόταν κόσμος στο σπίτι. Στο σχολείο ήταν πολύ μοναχική παρά τις προσπάθειες των δασκάλων να την εντάξουν στις παρέες των συμμαθητών. Μόνο με τη δασκάλα της μουσικής είχε στενή επαφή και επιζητούσε τη συντροφιά της ακόμη και μετά το μάθημα μουσικής.

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

"Καταδίκη" του Αργύρη Γιαμάλογλου



Την ώρα που κατέβαινα από το αεροπλάνο ένιωσα ανακούφιση. Δεν έπρεπε να το δείξω. Έπρεπε να φαίνομαι σκληρός, μετανιωμένος, πικραμένος και απογοητευμένος που με είχαν συλλάβει. Και ήξερα πώς να παίξω το παιχνίδι. Χρόνια επαγγελματίας ηθοποιός. Όχι από αυτούς του θεάτρου. Απ’ τους άλλους. Της ζωής, της πραγματικότητας. Τα σκαλιά λιγόστευαν και ένιωθα τη ζωή μου σα να ξεκινάει από τώρα. Τι ειρωνεία, φυλακισμένος ελεύθερος! Τουλάχιστον πλέον είχα μόνο χειροπέδες στα χέρια μου. Τέλος τα αίματα, οι δολοπλοκίες, τα ψεύτικα χαρτιά, τα χρήματα. Τώρα μόνο χειροπέδες. Οι συνοδοί μου με μεταφέρουν στο κελί. Το προσωρινό, το βρώμικο. Αυτό που θυμίζει φυλακή και σαπίλα.


Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Masterclass: Εγκληματολογία - Η Γυναίκα Εγκληματίας



Το Σάββατο 20 Μαίου, 14:00-19:00, η Έλενα Μπολονάση θα μελετήσει την έμφυλη εγκληματικότητα, πιο συγκεκριμένα το προφίλ της γυναίκας εγκληματία. Μάθετε πώς να σχεδιάζετε το προφίλ της γυναίκας δολοφόνου και γράψτε την ιστορία της. Για ποιους λόγους φτάνει στο έγκλημα και πως αντιμετωπίζεται από τον νομοθέτη;

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

“Η οπτική ενός μεθυσμένου” της Ευαγγελίας Ντόβα



Ωραίο το μπαράκι. Μα πως βρέθηκα εδώ; Α! Ναι. Ήρθα με τα παιδιά από την δουλειά. Που πήγαν πάλι όλοι; Τι ξενέρωτοι που είναι, έφυγαν τώρα που αρχίζει το πάρτι. Όπως λέει και η Βανδή, περνώ και μόνος μου καλά, τα καταφέρνω μια χαρά. Εντάξει είναι γραμμένο για γυναίκες, όμως πάντα είχα την δυνατότητα να φέρνω τα τραγούδια στα μέτρα μου. Είμαι απίθανος ρε φίλε.

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

"Όταν ο έρωτας επικίνδυνα τυφλώνει" της Μαρίνας Πλούμπη


«Μπήκα! Είμαι σπίτι μου! Στο ολοκαίνουριο δικό μου σπίτι!» φώναζε η Μαρίνα εκστασιασμένη και χοροπηδούσε στο σαλόνι. Είχε καταφέρει μόλις στα τριάντα της χρόνια να αγοράσει ένα διαμέρισμα και μάλιστα στην αγαπημένη της περιοχή, στο Φάληρο. Ένα πρωινό σταμάτησε στο κόκκινο φανάρι ακριβώς έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας.  Περίεργη καθώς ήταν, χάζευε δεξιά και αριστερά του δρόμου και το είδε! Είδε το πωλητήριο κολλημένο στα κάγκελα της πιλοτής. Λες και κάποιος την είχε υπνωτίσει, έβγαλε αλάρμ και πάρκαρε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου. Κατέβηκε και κατευθύνθηκε προς την πολυκατοικία. Μόλις το διάβασε ήξερε ποια θα ήταν τα επόμενα βήματα της. 

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

“Θυμάμαι…” της Μαρίνας Πλούμπη



Θυμάμαι τα ανέμελα χρόνια που ήμουν παιδί. Τις αλάνες, ναι το Μαρούσι τότε είχε αλάνες, που παίζαμε με όλα τα παιδιά της γειτονιάς, αλλά και τα παιδιά της άλλης γειτονιάς. Ναι, τότε υπήρχαν γειτονιές. Ανά γειτονιά χωριζόμασταν και στα παιχνίδια μας πολλές φορές. Θυμάμαι τα παιχνίδια μας, το κρυφτό που για να μη μας βρουν κρυβόμασταν σε άλλη γειτονιά. Τόσο μακρινή που δεν ακούγαμε καν το μέτρημα και το φτου ξελεφτερία. Τα μήλα, το κουτσό, τα μολυβένια στρατιωτάκια, το σκοινάκι και ότι αυτοσχέδιο παιχνίδι μπορούσε να σκαρφιστεί ο μικρός μας εγκέφαλος. Που τώρα που το σκέφτομαι ήταν τεράστιος σε φαντασία και δημιουργικότητα! 

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

"Ο πύργος των ονείρων" της Χριστίνας Στεφανίδου



Έβαλα το κλειδί στην παλιά σκουριασμένη μεταλλική κλειδαριά και το γύρισα τρεις φορές. Ένα βουητό ακούσθηκε, σαν να άνοιξε παλιό σκονισμένο σεντούκι. Η πόρτα έτριξε και μπήκα όπως συνηθίζεται με το δεξί πόδι. Επιτέλους μετά από πολύμηνη μάχη είχα αυτό το καταπληκτικό σπίτι στην κατοχή μου.

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Masterclass: Ελληνική Γλώσσα - Πρακτικά μυστικά της γλώσσας. Κείμενα για διαδίκτυο, διαφήμιση, blogs.



Το σεμινάριο αυτό θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 13 Μαίου, 13:00-18:00, με την Αλεξάνδρα Χειμώνα και είναι σχεδιασμένο για άτομα που σκοπεύουν να δημιουργήσουν επαγγελματικά κείμενα για το διαδίκτυο (blog, διαφήμιση, social media). Oι σπουδαστές συμπληρώνουν τις γνώσεις τους πάνω στην ελληνική γλώσσα, λύνουν απορίες, διευκολύνονται σε ζητήματα λεξιλογίου, έκφρασης, ύφους. Τους δίνονται όλα τα γλωσσικά εργαλεία, προκειμένου να τα αξιοποιήσουν για την καλλιέργεια του προσωπικού τους τρόπου συγγραφής.

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

"Το αλατάκι" της Μαρίας Μποτέα


Γεννήθηκε στην Αλυκή
κι ήταν νόστιμο πολύ
Οι άνθρωποι το αγαπούσαν
μα όταν πείναγαν το κυνηγούσαν
Το φαΐ να νοστιμίσει
Τη γλώσσα τους να ευχαριστήσει
Τα μεσημέρια και τα βράδια
κρυβόταν πάντα στα σκοτάδια
Έβγαινε έξω την αυγή
μα φοβόταν τη βροχή
κι έτσι μπήκε σ’ ένα πλοίο
για να πάει στην Αφρική

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

"Αναπάντεχος επισκέπτης" της Χριστίνας Στεφανίδου




Χριστός Ανέστη! Αληθώς ο Κύριος! Ακούγονταν οι ευχές των συγχωριανών καθώς το φως από τις λαμπάδες τρεμόπαιζε. Το μικρό ξωκλήσι στεκόταν αγέρωχο στην κορυφή του βράχου και φωτιζόταν μόνο από τα φώτα των λαμπάδων και ένα μικροσκοπικό φως πάνω από την ξύλινη μπροστινή πόρτα. Η φουντωτή βελανιδιά που έστεκε δίπλα του χρόνια τώρα σκοτείνιαζε το χώρο, μην αφήνοντας πολλά περιθώρια να φωτισθεί καλύτερα.

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

«Ήτοι μεν πρώτιστα άνθρωπος εγένετο». Νέο θεατρικό έργο για τον Κωνσταντίνο Παλίλη και την Μαρία Αποστολάτου.

Ο κόσμος έχει καταστραφεί. Πριν συμβεί αυτό, επιστήμονες έκλεισαν μια «ιδιαίτερη» ομάδα ανθρώπων σε ασφαλή περιοχή. Την ονόμασαν «Δευκαλίωνα» και είναι η τελευταία ευκαιρία για την αναγέννηση της ανθρωπότητας.

Ο απόφοιτος της σχολής μας Κωνσταντίνος Παλίλης και η σπουδάστρια Μαρία Αποστολάτου γράφουν και σκηνοθετούν το σπονδυλωτό έργο με θέμα τον άνθρωπο «Ήτοι μεν πρώτιστα άνθρωπος εγένετο»

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

"Η Σταχτοπούτα" της Αθανασίας Αλεξανδρίδη



Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα! Όμως τα παραμύθια συνεχίζονται, όπως όλοι ξέρουμε ή μπορούμε να φανταστούμε. Εγώ, λοιπόν, γνωρίζω τι έγινε μετά και γι’ αυτό θα σας πω.
Η σταχτοπούτα και ο πρίγκιπας, αφού παντρεύτηκαν και έκαναν μια φαντασμαγορική δεξίωση, ανέβηκαν πάνω στο άσπρο άλογο και έφυγαν μακριά για ταξίδι του μέλιτος. Μακριά, σε ένα μαγευτικό μέρος πέρα από τα σύνορα του βασιλείου, οπού εκεί δεν είχαν την ιδιότητα του πρίγκιπα και της  πριγκίπισσας, αλλά ήταν ένα ερωτευμένο ζευγάρι που έζησε λίγες μέρες ξεγνοιασιάς και ελευθερίας. Οι μέρες πέρασαν και το πριγκιπικό ζευγάρι έπρεπε να γυρίσει πίσω στις υποχρεώσεις του.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Masterclass: Μακιγιάζ – Μεταμορφώσου στον πιο λαμπερό εαυτό σου με την Τζένη Άνθη



Στο masterclass αυτό, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 06 Μαΐου, 14:00 – 19:00 από την Τζένη Άνθη, οι σπουδαστές θα ασχοληθούν με τη χρωματολογία και την εφαρμογή των ανταγωνιστικών χρωμάτων στην πλήρη κάλυψη των ατελειών ενός προσώπου όπως σημάδια ακμής, κοκκινίλες και μαύροι κύκλοι – full cover make up.
Στη συνέχεια θα αξιοποιήσουμε την τεχνική της φωτοσκίασης για να κάνουμε «κοψίματα» και να βάλουμε λάμψη σε ένα πρόσωπο – face sculping.

Τέλος, θα ολοκληρώσουμε με ένα νυφικό μακιγιάζ για το 2017.

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

“Ιστορία μιας γέφυρας” της Καλλιόπης Κούση



Το πέτρινο γεφύρι φαινόταν ανέπαφο στο πέρασμα του χρόνου. Το μυστικό αυτό πέρασμα στεκόταν αγέρωχο και καμαρωτό. Ανάμεσα σε δύο κραταιούς βράχους, αποτελούσε την ένωση δύο κόσμων. Οι παλιοί μιλάγανε πολύ και εξιστορούσαν περίεργες και ευφάνταστες ιστορίες για αυτό, παρόλο που κανείς απο όλους αυτούς δεν το είχε δει πραγματικά.
Η επικρατέστερη ιστορία έλεγε, ότι το γεφύρι αυτό δεν είχε χτιστεί απο ανθρώπους, αλλά απο ξωτικά. Το περίτεχνο σχέδιο και τα σκαλίσματα πάνω του φάνταζαν εξωπραγματικά. Μόνο αυτός που γνώριζε τη γλώσσα τους και ήξερε να αποκωδικοποιήσει τα σημάδια μπορούσε να περάσει.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

“Στο βουνό” της Χριστίνας Αλεξίου



Εκείνη τη μέρα ο ήλιος έδυσε νωρίτερα. Όλοι ήξεραν τί πλησίαζε... Σε λίγο το σκοτάδι θα κάλυπτε τα πάντα. Κι εκείνοι εγκλωβίστηκαν στο βουνό και στον συγκεκριμένο λάκκο. Παγίδα; Κι εκείνος ο τύπος που τους ακολουθούσε απ' το πρωί; Πού πήγαινε και πού εξαφανίστηκε; Τώρα είχε πέσει απόλυτη σιωπή ανάμεσά τους. Δεν κοιτάζονταν μεταξύ τους. Είχαν ήδη τσακωθεί πέντε λεπτά νωρίτερα. Το ένιωθαν, θ' άφηναν τα κοκαλάκια τους εκεί. 

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

"Η λίμνη της αγάπης" του Κωνσταντίνου Σείριου



Βρήκα τον εαυτό μου μουδιασμένο, να κάθεται στην καρέκλα του αδειανού δωματίου. Θέλησα να του μιλήσω αλλά σκέφτηκα πως θα είναι πολύ απασχολημένος. Μέρα-νύχτα σκεφτόταν. Ήξερε επίσης καλά να κρύβει, την χαρά και την θλίψη βαθιά μέσα του. Είχε ακουμπήσει το κεφάλι του στην πλάτη της καρέκλας, ενώ με τα δάκτυλα του χτυπούσε το τραπέζι με ρυθμό απαλό, μελωδικό. Τον κοιτούσα αμήχανα για πολύ ώρα. Μιλιά δεν έβγαζε από το στόμα του. Μονό κοιτούσε και η σκέψη του χανόταν κάπου στο άπειρο, σε μέρη φανταστικά.

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

“Το νέο σπίτι” της Μαίρης Κάντα



«Πώς ήταν η πρώτη μέρα στο νέο μου σπίτι; Με μία μόνο λέξη, καταπληκτική. Ναι, σου λέω, ήταν όλα υπέροχα. Με συγχωρείς όμως, τώρα, πρέπει να σε κλείσω για να ετοιμαστώ. Σε λίγο θα έρθει η γειτόνισσα για καφέ. Τα λέμε.», είπα στη φίλη μου και έκλεισα το τηλέφωνο. Δεν ήθελα να καταλάβει την ταραχή μου, ούτε για το πόσο άσχημα πέρασα στο νέο μου σπίτι…

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Masterclass: Stand up comedy – Γράφοντας και παίζοντας, με την Αλέξανδρα Χειμώνα



Στο μάθημα αυτό του Σαββάτου 29 Απριλίου, 13:00 – 18:00 με την Αλεξάνδρα Χειμώνα, οι σπουδαστές θα μάθουν τις βασικές αρχές συγγραφής αλλά και υποκριτικής, προκειμένου να δημιουργήσουν έργα κωμικοσατιρικά, που δεν ρέπουν προς τη χυδαιότητα και την υποτίμηση της νοημοσύνης του κοινού. Ας μην ξεχνάμε ότι το stand-up comedy αποτελεί και  βάση για πολλά «νούμερα» της επιθεώρησης, αλλά μπορεί κάποιος να το υπηρετήσει και ξεχωριστά, αφού στις μέρες μας όλο και περισσότερα bar-theatres επιθυμούν να το εντάξουν στο πρόγραμμά τους, προκειμένου να προσελκύσουν κόσμο.  

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

"Επιστροφή στο χωριό" της Ελένης Μπλιούμη



Βραδιάζει! Ένα φως είναι ακόμη αναμμένο στη σκάλα της πολυκατοικίας, της οδού ¨Αγίου Δημητρίου 1¨, σε μια ήσυχη συνοικία της Αθήνας.

Έξω ο καιρός, ενώ έπαιζε το παιχνίδι των τεσσάρων εποχών με εναλλαγές κρύου ζέστης, αποφάσισε τελικά ότι θα ταίριαζε, Μάρτη μήνα, να ρίξει λίγους πόντους χιόνι ακόμη. Πώς θα δικαιολογούσε άλλωστε ο πολύγνωμος μήνας τη φήμη του!

Η κύρια Ελένη στην εξώπορτα της πολυκατοικίας, αφού χαιρετούσε τα παιδιά της και τα αγαπημένα της εγγόνια, τους έδινε τις τελευταίες συμβουλές, ώσπου με το καλό να φτάσουν στα σπίτια τους.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

"Τρεις ευχές" της Νατάσσας Παπαχρήστου



Τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων με επισκέφτηκε ο άγγελος μου. Ήρθε στεφανωμένος από εκτυφλωτικό φως, αέρινος και υπερφυσικός. Ευθύς ένιωσα την οικειότητα και την ασφάλεια της παρουσίας του και τον κοίταξα με τόλμη αλλά και απορία: τι ζητούσε άραγε από εμένα; Γιατί είχε επιλέξει να εμφανιστεί μπροστά μου και ειδικά εκείνη τη νύχτα; Και τότε μία απόκοσμη σκέψη αντήχησε στο μυαλό μου. 

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

"Μία αλήθεια που πονάει" της Μαίρης Κάντα

Από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου, ήθελα να μάθω. Το είχα ανάγκη. Έπρεπε να ξέρω όλη την αλήθεια. Ήταν δικαίωμα μου. Ήθελα να με γνωρίσω καλύτερα, να με αγαπήσω. Να δέσω τα κομμάτια μου. Αλλά εσύ δεν μίλαγες. Προσπαθούσες να το αποφύγεις. Ακόμα και όταν επέμενα. Ακόμα και όταν έβαζα τα κλάματα. Και σε παρακαλούσα.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

"Επικήδειος" της Ευτυχίας Χαλκιά



Ωχ, λίγο  στριμωγμένα νιώθω εδώ κι όλα αυτά τα λουλούδια πάνω μου…ας τα παραμερίσω λίγο από το πρόσωπό μου για να βλέπω καλύτερα..ναι, ναι να βλέπω καλύτερα,  40 ημέρες θα έχω αυτό το προνόμιο-οι ψυχές βλέπουν από κει ψηλά  μας μάθανε, και για 40 ημέρες είναι τριγύρω.  Μου λείπουνε βέβαια τα γυαλιά αλλά κάτι βλέπω.

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

"Μπαλαρίνα και στρατιωτάκι" της Σταυρούλας Τσούτσα



Ακούω τον μεταλλικό ήχο του κλειδιού που μπαίνει στην κλειδαριά. Γυρνάει μία, δύο, τρεις… Λατρεύω την μελωδία των γραναζιών που τρίβονται μεταξύ τους. Είναι η δικιά  μου μελωδία της Ευτυχίας. Το τραγούδι της Ελευθερίας μου. Επιτέλους θα βγω από εδώ μέσα. Και θα τον δω.


Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Ευχές απο την Tabula Rasa

Ο Θείος λόγος και η θυσία της Σταύρωσης
ας καθοδηγούν την κάθε σκέψη μας 
για να βλέπουμε πίσω με κατανόηση,
μπροστά με ελπίδα 
και γύρω μας με αγάπη! 


Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση για όλους!

Η Tabula Rasa σας περιμένει πάλι κοντά της, από 24 Απριλίου με τα ολοκαίνουρια Masterclass:
  • Σάββατο 29 Απριλίου, 13:00 - 18:00:
Stand-up comedy - Γράφοντας και παίζοντας 
με την Αλέξανδρα Χειμώνα

  • Σάββατο 06 Μαΐου, 14:00 - 19:00:
Επαγγελματικό μακιγιάζ - Μεταμορφώσου στον πιο λαμπερό εαυτό σου 
με την Τζένη Άνθη

  • Σάββατο 13 Μαΐου, 13:00 - 18:00:
Ελληνική γλώσσα - Πρακτικά μυστικά - Kείμενα για διαφήμιση & blog 
με την Αλεξάνδρα Χειμώνα

  • Σάββατο 20 Μαΐου, 14:00 - 19:00:
Εγκληματολογία - Η γυναίκα εγκληματίας 
με την Έλενα Μπολονάση


Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

“Η εξαφάνιση των δέντρων” της Μαίρης Κάντα



Μία φορά και ένα καιρό, στο κόσμο των παραμυθιών, όλοι ήταν ανήσυχοι. Στο Μαγικό Δάσος, τα δέντρα εξαφανίζονταν. Είχε πέσει κατάρα. Οι κάτοικοι του Μαγικού Δάσους, αποφάσισαν να συγκεντρωθούν για να βρουν μια λύση. Στη συγκέντρωση, κάλεσαν και τη μητριά της Χιονάτης, τη κακιά μάγισσα. Πίστευαν πως αυτή θα ήξερε πώς να εμφανίσει ξανά τα δέντρα.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Βραβεία για τις σπουδάστριές μας Αθανασία Αλεξανδρίδη και Ευαγγελία Θεοδωρίδου


Για άλλη μια φορά διαπρέπουν δύο σπουδάστριες του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, στον 1ο Διαγωνισμό παιδικού παραμυθιού της εκδοτικής εταιρίας Anima. Πρόκειται για την Ευαγγελία Θεοδωρίδου και την Aθανασία Αλεξανδρίδη με τα έργα τους "Ένα βράδυ σε ένα πάρτι" και "Επιχείρηση: πατάτα" αντίστοιχα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...